Güney Peru’da, Pisco limanına 18 km uzaklıktaki Paracas Yarımadası’nda, MÖ 700’den MS 200’e kadar izini sürebildiğimiz Paracas kültür ufkunun kalıntıları bulunmuştur.
Bu kalıntıları Perulu antropolog ve arkeolog Julio César TelloJulio César Tello (1880–1947), Peru arkeolojisinin kurucularından biri. Paracas kültürünün kalıntılarını 1925’te keşfetti ve Chavín kültürünü de inceledi. (1880–1947) keşfetti. Paracas’ın eski sakinleri yarımadanın yanı sıra Pisco bölgesine kadar uzanan kumluk ovada da yaşıyordu.
Özellikle önemli olan Paracas mağaralarıdır: yarımadanın eski sakinlerinin mumyalarının bulunduğu bir tür yeraltı odaları. Cesetler kumaşlara sarılmış ve cenin pozisyonunda hasır sepetlere yerleştirilmişti. Her odada birkaç düzine mumya bulundu (birinde tam 55).
Mumyalara kafatası delmeKafatasının keskin bir bıçakla cerrahi olarak açılması. Paracas kafataslarının çoğunda kemiğin ameliyattan sonra kaynadığı görülür; bu da hastaların ameliyattan sağ çıktığı anlamına gelir. uygulanmıştı ve kafatasının yapay olarak biçimlendirilmesi
Paracas kafatasları Peru Ulusal Arkeoloji, Antropoloji ve Tarih Müzesi, Lima. geleneği de vardı. Julio César Tello, gömme biçimine göre Paracas kültürünü iki evreye ayırdı. Birinci evrede, yani mağaralar evresinde kafatası genişletiliyor ve ense bölgesinde biçimi değiştiriliyordu; ikinci evrede ise (ölülerin mezarlıklara gömülmesiyle tanınan) daraltılıp uzatılıyordu.
Demek ki Paracaslar eski Peru’nun ilk cerrahlarıydı. Bunun için tumi bıçağını ve neşterini kullanıyorlardı. Bugün tumi, Peru’nun en önemli turistik simgelerinden biridir.
İncelikli cerrahileri ve mumyalamalarının yanı sıra Paracaslar usta dokumacılar olarak tanınır. Dokumalarını
Paracas dokuması Paracas dokumalarına işlenmiş motifler. yapmak için kendilerine özgü bir teknik geliştirdiler; bu da kültürlerine eşsiz bir sanatsal kimlik kazandırdı. Dokumalar, aralarında kırmızı, lacivert, sarı, mavi ve kahverenginin öne çıktığı doğal boyalarla boyanırdı. En yaygın malzeme yündü (alpaka ya da vikunya yünü), ama pamuk da kullanılırdı.
Üzerinde gösterişli dinî motifler bulunan giysiler bunları rahiplerin giydiğini gösterir; daha sade giysiler ise halka atfedilir.
